EnglishEnglishنقشه سایتنقشهصفحه اول پرتالپرتالایرانایران
 
نشريات اطلاعیه ها معرفی ساختار و تشکیلات دستگاه ارتباط با ما تاریخچه نظرسنجی پرسش و پاسخ
تاريخچه سازمان جهاني هواشناسي

 

تاريخچه مختصري از سازمان جهاني هواشناسي[1](WMO)

و روز جهاني هواشناسي  

 

در قرن نوزدهم وقوع خسارتهاي ناشي از طوفانها و بلاياي جوي به صنعت كشتيراني در شمال اروپا باعث گرديد كه كميسيوني مركب از نمايندگان كشورهاي اروپايي جهت طراحي يك سيستم ديدباني دريايي در شهر بروكسل تشكيل گرديد. نخستين كنگره بين المللي هواشناسي از دوم تا شانزدهم سپتامبر 1873 در وين تشكيل و شالوده اولين تشكيلات بين المللي هواشناسي بنام سازمان بين المللي هواشناسي [2](IMO) ايجاد گرديد و در سال 1879 نخستين كنگره رسمي برگزار و كشورهاي عضو ملزم به انجام همكاري، اجراي برنامه هاي مشترك و تبادل داده هاي هواشناسي گرديدند. در سال 1939 با وقوع جنگ جهاني دوم و نيازهاي نظامي موجود، اين سازمان مورد توجه بيشتر قرار گرفت. در سال 1947 با توجه به مسئوليت مهم سازمان بين المللي هواشناسي و افزايش مسئوليتهاي آن، با امضاء قراردادي از طرف نمايندگان عضو در شهر واشنگتن، سازمان بين المللي هواشناسي به سازمان جهاني هواشناسي تبديل شد و قرارداد مذكور در 23 مارس 1950 به مرحله اجراء درآمد. از آن زمان تاكنون روز 23 مارس هر سال به عنوان روز جهاني هواشناسي شناخته مي شود. 

از سال 1961 (1340) تاكنون هرساله به مناسبت روز جهاني هواشناسي برابر با 23 مارس (سوم فروردين)  مراسم هاي مختلفي توسط سازمانهاي هواشناسي كشورها برگزار مي گردد. برگزاري كنفرانسها، سمپوزيومها و نمايشگاههاي مختلف براي هواشناسان، مسئولين امر و عامه مردم در جهت افزايش آگاهي و شناساندن نقش و اهميت هواشناسي از طريق رسانه هاي جمعي بخشي از اين فعاليتها مي باشد. همچنين در روز جهاني هواشناسي و روزهاي منتهي به آن جوايزي همچون جايزه سازمان جهاني هواشناسي، جايزه پروفسور وايسالا[3] و جايزه بين المللي نوربرت جربير-مام[4] به محققين و پژوهشگران هواشناسي اهداء مي گردد. بسياري از كشورها نيز با انتشار تمبرهاي پستي اين روز را گرامي مي دارند. تمبرهاي مذكور يادآور روز جهاني هواشناسي و يا دستاوردهاي هواشناسي كشورهاي عضو مي باشند. همچنين دبير كل سازمان جهاني هواشناسي هر ساله مصادف با روز جهاني هواشناسي، در قالب شعاري مسائل مهم مبتلا به بشر در رابطه با پديده هاي آب و هوايي و راههاي مقابله با آنرا گوشزد مي نمايد.

شعار روز جهاني هواشناسي در سال 2016

اقليم آينده: داغ­تر، خشك­تر، نمناك­تر

    اقليم جهان در حال تغيير است. اين تغيير قرار نيست در آينده اتفاق بيفتد، همين حالا در جريان است. روند تغيير اقليم در دهه‌هاي آتي با انتشار بيش از پيش گازهاي گلخانه­اي ناشي از فعاليت بشر در جو زمين ادامه خواهد يافت.

    دماي كره زمين در سال­هاي گذشته افزايش چشم‌گيري داشته است. سالهاي 2011 تا 2015 گرمترين سال‌ها بوده و سال 2015 با وقوع پديده ال‌نينوي بسيار قوي، از آغاز ديدباني­هاي پيشرفته اواخر سده 1800 تا به حال، گرمترين سال ثبت شده است.

    افزايش دما تنها بخشي از ماجرا است. تغيير اقليم روال طبيعي و عادي فصل­ها را نيز به‌ هم ريخته و موجب افزايش فراواني رخداد پديده­هاي حدي آب و هوايي مانند: امواج گرمايي، خشكسالي و بارش­هاي سنگين شده است. اين تغييرات در حال وقوع، در آينده باعث داغ­تر، خشك‌تر و نمناك­تر شدن اقليم خواهند شد.

    هنوز براي به حداقل رساندن آسيب‌هاي ناشي از تغيير اقليم فرصت باقي است. در دسامبر 2015 همه دولت‌ها مفاد معاهده پاريس را براي كاهش سريع انتشار گازهاي گلخانه‌اي تصويب كردند. كليه كشورها در اين توافقنامه تاريخي متعهد شدند تا نهايت تلاش خود براي پاسخگويي به مخاطرات آتي ناشي از تغيير اقليم بر اساس "مسئوليت­هاي مشترك اما متفاوت" را به كار گيرند. در اين تفاهم­نامه پشتيباني مالي از كشورهاي درحال توسعه براي انتقال فنآوري، ظرفيت سازي و آموزش اطلاعات عمومي مورد تاكيد قرار گرفته است.

    در همين حال، پيشرفت­هاي علمي امكان ارائه روز افزون اطلاعات و خدمات اقليمي سودمند براي انعطاف­پذيري، سازگاري و كاهش مخاطرات تغيير اقليم را فراهم نموده است. سازمان هواشناسي جهاني و شبكه جهاني سازمان­هاي ملي هواشناسي نقش اساسي در تهيه ديدباني­هاي علمي، پژوهش و خدمات اقليمي عملياتي كه مورد نياز جامعه براي رويارويي با آينده است را به عهده دارند.

    گازهاي گلخانه­اي در جو در سال 2015 به بالاترين ميزان خود رسيدند. دي اكسيد كربن در فصل بهار نيمكره شمالي از مرز ppm 400 گذشت (قبل از صنعتي شدنppm  280 بوده است) و انتظار مي­رود غلظت ميانگين جهاني‌ آن براي كل سال 2016 از اين هم بالاتر رود.

    دماي هواي جهاني نيز به نقطه عطف خود رسيده است. سال گذشته ميانگين دماي هواي سطح زمين كليه ركورد­هاي قبلي را شكست و افزايش تقريبي يك درجه سلسيوس نسبت به دوره پيش از صنعتي را به ثبت رساند. اين مقدار در حال حاضر كمي بيش از نصف سقفي است كه در معاهده پاريس بر سر آن توافق شده است. در اين معاهده سقف افزايش دماي ميانگين جهاني كمتر از 2 درجه سلسيوس نسبت به دوره پيش از صنعتي تعيين شده و تمامي تلاش­ها بر اين استوار است كه افزايش دما را تا سطح 5/1 درجه سلسيوس محدود كنند. اگر اين موضوع رخ ندهد، انتظار مي­رود زندگي در روي اين سياره با مخاطرات جدي رو به رو شود.

    انتشار گازهاي گلخانه­اي در گذشته باعث گرمايش بيشتر زمين شده است. زيرا دي اكسيد كربن تا چندين قرن در جو زمين باقي مي­ماند و اقيانوس­ها نيز بيش از 90 درصد انرژي گرمايي اضافي انباشته شده در سامانه اقليمي را در خود ذخيره مي­كنند. بدين ترتيب دما  و تراز سطح آب دريا­ها رو به افزايش خواهد گذاشت. در حقيقت ميزان گرماي موجود در اقيانوس­ها هم اكنون به بالاترين حد خود رسيده است.

    به عنوان بخشي از روند گرمايش جهاني زمين، بسياري از كشورها مقادير بي سابقه­اي از بيشينه دماي روز هنگام و كمينه دماي شب هنگام و همچنين امواج گرمايي شديدتري را گزارش مي­كنند. در بخش­هايي از جهان خشكسالي­هاي شديد ديده مي­شود و به طور هم زمان و در يك دوره مشخص، تعداد رخداد بارش­هاي سنگين افزايش مي­يابد.

 

نمونه­هاي اندكي از سال 2015 مويد اين واقعيت  است كه:

    امواج گرمايي مناطق بسياري از جهان را تحت تاثير قرار داده و بسياري از بيشينه­ دماهاي محلي ثبت شده را تغيير داده­اند. اسپانيا عدد جديدي را در ماه مه به ميزان 2/46 درجه سلسيوس در مناطق والنسيا و لانزاروته تجربه كرد كه 6 درجه بيشتر از ركورد قبلي در آن ماه بود. در مصر بيشينه دما در منطقه لاكسور در ماه جولاي به 6/47 درجه سلسيوس رسيد. آفريقاي جنوبي در ماه اكتبر دماي 4/48 درجه سلسيوس را در منطقه وردندال به ثبت رساند.

    خشكسالي­هاي مداوم چند ساله­ي شمال شرق برزيل و غرب آمريكاي شمالي، منجر به آتش سوزي‌هاي بي سابقه در آلاسكا شد .كاهش شديد بارش در مناطق امريكاي مركزي، كارائيب و آفريقاي جنوبي نيز به چشم مي­خورد (ال نينو باعث تشديد آن شد). بارش مانسوني جنوب غرب در كشور هند كمتر از حد نرمال بود و خشكسالي در اندونزي به آتش سوزي شديدي منجر گرديد كه كشورهاي همسايه را نيز تحت تاثير قرار داد.

    فراواني رخداد بارش­هاي سنگين به علت توانايي جو گرم در نگهداري نم بيشتر، افزايش مي­يابد. كشور مالاوي شديدترين وقوع سيلاب را در ژانويه تجربه كرد و براساس آمار‌هاي ثبت شده ماه مه نمناك­ترين ماه سال براي كشورهاي هم­سايه­ي ايالات متحده آمريكا بوده است. تعداد بارندگي­هاي شديد 24 ساعته كه از حد نرمال ميانگين ماهانه­شان فراتر مي­روند، رو به فزوني گذاشته است. طي پديده مانسون در پاكستان، يك ايستگاه 540 ميليمتر بارندگي 24 ساعته را به ثبت رساند در حالي كه بارش متوسط سالانه پاكستان 336 ميليمتر است. شهر چناي هند 500 ميليمتر باران را در 24 ساعت، طي روزهاي اول و دوم دسامبر داشت. سيلي كه مشابه آن در يادها وجود ندارد. منطقه كامبريا در انگلستان و ايرلند شمالي با دريافت 4/341 ميليمتر بارش 24 ساعته در 5 دسامبر بالاترين ركورد را به ثبت رساند.

چالشهاي پيش رو

    خوشبختانه، در حال حاضر همه دولت‌ها با اعتقاد به شواهد علمي تغيير اقليم، اقدامات فوري در اين زمينه را ضروري مي­دانند. نياز به تحقيق و سرمايه گذاري بيشتر در توسعه فنآوري­­هاي‌ كم كربن، به ويژه در بخش انرژي احساس مي‌شود. اما در حال حاضر سياست­ها، فنآوري­ها و اقدامات بسياري در دسترسند كه براي به كارگيري، بايستي تقويت شوند. در اين امر كليه شهروندان، رهبران جوامع، مراكز كسب و كار، سازمان­هاي مردم نهاد، دولت­ها و سازمان ملل متحد بايد مشاركت داشته باشند.

    دانش همچنان نقش اساسي را در اين زمينه بازي مي­كند. ديدباني­هاي علمي مستمر و پيشرفته سامانه اقليم، امكان پايش فرآيند كاهش انتشار گازهاي گلخانه­اي گرما به دام انداز را فراهم مي­كند. پژوهش­هاي علمي مستمر و يشرفته منجر به درك بهتر تغيير اقليم، اثرات آن و ارائه راهكارهاي سازگاري در سطح ملي و منطقه­اي مي­گردد. با استفاده از دانش، مي­توان با شناخت راهكارهاي عملي كاهش انتشار گازهاي گلخانه­اي، جامعه بين المللي را به سوي آينده­اي سبزتر هدايت نمود.

    سازمان جهاني هواشناسي به مشاركت در چنين تلاش­هايي متعهد است. اين سازمان حامي و ميزبان هيأت بين‌الدولي تغيير اقليم است كه با گزارش­هاي ارزيابي منظم خود مباني محكمي را براي سياست گذاري­ها فراهم مي­آورد. سازمان جهاني هواشناسي از حاميان اصلي و ميزبان سامانه ديدباني جهاني اقليم و برنامه تحقيقات جهاني اقليم است. شبكه در حال رشد مراكز اقليم منطقه­اي سازمان جهاني هواشناسي و انجمن­هاي آينده­نگر اقليمي ظرفيت سازي در سطح ملي و منطقه­اي را به عهده دارند. سازمان جهاني هواشناسي در نظر دارد با توسعه سامانه يكپارچه پايش گازهاي گلخانه­اي تصميم گيرندگان را از پيشرفت كاهش انتشار گازهاي گلخانه­اي مطلع سازد.

    سازمان­هاي ملي هواشناسي و شركاي آنها در چهارچوب برنامه­هاي جهاني با سازمان جهاني هواشناسي در راستاي ارائه خدمات اقليمي همكاري مي­كنند. خدمات اقليمي، دانش علمي را به اقدامات عملي براي انعطاف پذيري، تطابق، سازگاري اقليمي و توسعه پايدار برگردان مي­كند. با ادغام اطلاعات اقليمي، پيش­بيني­هاي اقليمي و ديگر داده­ها و اطلاعات اقتصادي اجتماعي يكپارچه در محصولات سفارشي، ارائه دهندگان خدمات اقليمي مي­توانند تصميم گيرندگان را در مواجهه با خطرات و فرصت­هاي اقليمي پيش رو توانمند سازند. خدمات اقليمي در حال حاضر اقدامات بخش­هاي حساس به اقليم مانند: كشاورزي، منابع آب، مديريت بحران، بهداشت عمومي و انرژي را هدايت مي‌كنند.

    چون تغيير اقليم يك چالش‌ اساسي براي بشر ايجاد كرده است، تا سال 2030 در دستور كار اهداف توسعه پايدار سازمان ملل متحد قرار گرفته است. با تكيه بر دانش موجود و اراده سياسي و حمايت مردم، جامعه بين المللي مي­تواند در ايجاد محيط زيستي پايدار با اقتصادي موفق در جهان گام بردارد.

 

 

منابع مورد استفاده:

 

-شعارسازمان جهاني هواشناسي در سال 2016 و متن مربوطه- دفتر حقوقي و همكاري هاي بين الملل سازمان هواشناسي كشور

http://www.timeanddate.com/holidays/un/world-meteorological-day

https://www.wmo.int/pages/index_en.html



[1] WMO- World Meteorological Organization

[2] IMO- International Meteorological Organization

[3]  Prof. Dr. Vaisala Award

[4]  The Norbert Gerbier-Mumm International Award

امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
۱۳۹۷ شنبه ۲۶ آبان
بازدید کنندگان
تعداد بازدیدکنندگان امروز 6
تعداد بازدیدکنندگان دیروز 18
تعداد کل بازدیدکنندگان تا امروز 25124
تعداد کاربران بر خط 47
تعداد کاربران لاگین بر خط 1
ورود اعضا
شناسه کاربري
کلمه رمز

کدامنیت  



forget کلمه رمز را فراموش کرده ام
register ثبت نام

/
تهک
//
/
مرکز ملی اقیانوس شناسی
//
/
//
/
پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی و علوم جوی
//
/
خبرنامه هواشناسی کشاورزی
//
Powered by DorsaPortal